Beni kinle, Beni nefretle besleme. Öfke avuç içlerimde, Yayılırken bedenime, Merhametin zerresini hissetmiyorum içimde.
Beni olmadığım bir benliğe oturtup “Burada bekle” dediğin günlerin üstünden batan güneşler, aklımda alevden düşünceler, “Bekle burada, olgunlaş bu dalda,” kaybolacağım beddualarda, büyütme bendeki senliği.
Beni genlerimden koparılan Kürtlüğüm, Yedimden yetmişime, bu hissi neremde hissediyorum ağırlığı, atalarımın acısı, tarihi bilinen, Tarihi bilinen ama unutulan soyum..
Bu his bana anadan babandan değil, Dededen, sineden değil; Bu ağrı bana ilk yeryüzüne düşme sancısı. Kendimden çok öncesinin acısını hissediyorum.